Het moeten en mogen missen van een wereldstad als New York

Nog steeds krijg ik vaak de vraag of ik weer helemaal gewend ben in Nederland. En dan is mijn antwoord een overtuigd ‘Ja’. Terug verhuizen van een wereldstad als New York naar een nieuw klein dorp in een land waar je je weg kent, valt alles mee.

Het leven is hier zelfs een stuk gemakkelijker:

  • basisscholen zonder toelatingscommissie om ouders te screenen en peuters te selecteren op een uitzonderlijk talent zoals vioolspelen of een wiskundeknobbel
  • geen maandelijkse huurprijs voor je appartement waar je met hetzelfde gemak in Nederland je jaarlijkse hypotheek van betaalt
  • en lieve opa’s en oma’s die in geval van nood altijd kunnen bijspringen

Van verheugen komt missen

Deze week ga ik na bijna twee jaar voor het eerst terug naar New York. En met het verheugen komt ineens ook het missen van mijn New Yorkse leven. Zo heb ik mijn New Yorkse e-mail folder met de naam ‘diner reserveringen’ in Nederland nooit meer open geklikt of nodig gehad.

Toch mis ik vooral de kleine dagelijkse dingen die zich afspeelden in ons minidorp van ‘5 blokken’ in de Upper West Side: de koffie bij de koffiebar op de hoek, wandelen met mijn dubbele wandelwagen langs het water van Riverside Park en het kletspraatje met onze conciërge.

Zelfs de ritjes in de overvolle stinkende metro naar mijn werk waren achteraf een belevenis. Het leven was misschien niet altijd gemakkelijker, maar ik voelde me wel thuis.

Echte aandacht voor elkaar

Naast de kleine dagelijkse dingen mis ik soms het echte samen zijn met zijn vieren. Als familie. Al die lieve vrienden en familie in Nederland brengen ook een volle agenda met zich mee. In New York mocht alles, maar moest niets. Daardoor trokken we er vaker spontaan op uit of deden we juist een dag helemaal niets. Een hele dag zonder schuldgevoel Netflix in pyjama kijken en daar dan intens van genieten. Of anoniem opgaan in de stad zonder een bekende tegen te komen. Ook best lekker.

Daarom plan ik af en toe een New York dag: Een dag waarop een groot kruis in mijn agenda staat en we die dag pas met elkaar gaan bedenken wat we gaan doen.

Mijn zelfgekozen familie

En dan is er natuurlijk mijn zelfgekozen familie bestaande uit buren, nanny, yogadocente en kleuterjuffen die ik nog regelmatig mis en spreek. Ik kijk er zo naar uit om iedereen weer te zien.

Het aftellen is begonnen. Ik ga van elke minuut genieten.

 

Het moeten en mogen missen van een wereldstad als New York