Wonen in een dorp: Helemaal zo gek nog niet

Inmiddels woon ik ruim een jaar in een dorp. Tijd om de balans op te maken. Mis ik de grote stad?

Een goede buur is beter dan een verre vriend

Ik weet precies wanneer mijn buren op vakantie zijn. De bakfiets staat ineens in de garage en het hek naar de voortuin is dicht. Niemand ontkomt aan gluren bij de buren. Wonen in een dorp geeft sociale controle. Soms zucht ik als iemand om 12 uur ’s nachts weer een onbenullig bericht naar de What’s app buurtpreventie groep stuurt. Vermoeiend maar ook fijn om op elkaar te letten in de positieve zin van het woord.

Want als ik een zieke peuter heb en mijn kleuter van school moet halen is er altijd wel een lieve buurvrouw die op wil passen. Of mijn nieuwe schoenen van Zalando in ontvangst wil nemen. Dat kan natuurlijk ook. Ik vind het een fijn idee om mijn buren te kennen. Die buurtbarbecues zijn best knus.

Blauwe SRV bus

Ik kan me goed herinneren dat de blauwe SRV bus vroeger gevuld met pakken vla aan de deur kwam. Wat een belevenis was dat. En wat blijkt, in een dorp komen de kaas- en groenteman nog steeds aan de deur. Ik betaal vast een paar euro’s teveel maar dat heb ik voor dit gevoel van nostalgie graag over. En in het dorp kom je altijd wel iemand tegen die in is voor een kletspraatje.

Druk, druk, druk

In de grote stad lijkt iedereen altijd haast te hebben. Daardoor keek ik zelf ook vaker op mijn telefoon dan nodig was. En lukte het niet altijd (misschien ‘altijd niet’) om in de flow te blijven.

Niets vervelender dan na een lange werkdag uren rondjes rijden op zoek naar een parkeerplaats. Als ik wil, kan ik mijn auto nu dwars parkeren. Fijn voor iemand die niet kan inparkeren zoals ik.

Verslavend

Een dorp werkt verslavend. Waar mijn meeste vrienden uit de grote stad huiverig afreizen naar het dorp zie ik tijdens het bezoek vaak een omslag. Misschien doen frisse lucht en rust dat met mensen? Gemakkelijker dan een mindfulness cursus in ieder geval. Uiteindelijk maken meer en meer vrienden dezelfde afweging waardoor de gezelligheid van de stad letterlijk naar het dorp verhuist.

Vervelen, heerlijk!

En ik ga graag naar de grote stad. Ik waardeer de voordelen van de grote stad nu meer, zoals een nieuw restaurant. Soms mis ik culturele dingen: musea, concerten, inspirerende koffietentjes om te werken. Die zijn hier wel, maar vaak is het publiek nogal eendimensionaal (met pensioen).

Toch kan ik de caesar salade van de lokale restaurants zeker waarderen. Ik geloof in vervelen. Daar komen we veel te weinig aan toe. Een wandeling door het bos of op de hei brengen ruimte in mijn hoofd en nieuwe ideeën: back to basics.

Dus teruggaan? Nee. Ik wil het dorp niet meer kwijt. Het zal ongetwijfeld iets zijn wat komt met de jaren. Ik word oud.

Wonen in een dorp vs. wonen in de grote stad